serwis endoskopów

Opisane endoskopy opierały się na systemie

Mimo tego endoskopia rozwijała się i zaczęto wprowadzać nie będące już sztywnymi rurami, a posiadające pewną giętkość (dzięki przegubom). Pierwszy prawdziwie giętki endoskop wprowadzili w roku 1932 Rudolf Schindler (1888-1968) i Georg Wolf (1873-1938). W roku 1940 Bruce Kenamore wyprodukował endoskopowe kleszcze biopsyjne do pobierania materiału do badań histopatologicznych. Opisane endoskopy opierały się na systemie soczewek i źródle światła w końcówce aparatu. Ograniczało to w znacznym stopniu giętkość aparatu i zakres możliwych badań. W maju 1957 Basil Hirschowitz na spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Gastroskopowego w Colorado Springs przedstawił endoskop zbudowany z włókien światłowodowych z tzw. zimnym źródłem światła czyli silną żarówką położoną poza aparatem, której światło przewodzone było do obiektu badanego także poprzez światłowody. Otworzyła się nowa era endoskopii. astępnym krokiem było wprowadzenie w latach 90. XX w. videoendoskopów, gdzie rezygnuje się ze światłowodów na rzecz miniaturowej kamery CCD, umieszczanej na wprowadzanym do pacjenta końcu endoskopu.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia


Korzystanie z endoskopów medycznych

Endoskopy medyczne wykorzystywane są do przeprowadzania tych badań, w trakcie których oglądane są narządy wewnętrzne pacjenta. Trzeba przyznać, że używanie endoskopów nie jest wprawdzie do końca przyjemne, jednak obecnie przeprowadzanie badań endoskopowych nie jest bardzo uciążliwe dla pacjentów. Dlatego pacjenci nie posiadają większych obaw przed wykonaniem u nich badania endoskopowego. Wobec tego używanie endoskopów jest obecnie bardzo powszechne, a obsługą endoskopów zajmują się dobrze wykwalifikowani lekarze. Mogą oni korzystając z endoskopów dobrze ustalić stan zdrowia swojego pacjenta i zaplanować kolejne etapy jego leczenia. Wszystko to sprawia, że również obsługa endoskopów utrzymywana jest na najwyższym poziomie.


Do jego wykonania nie jest potrzebne

W trakcie badania monitoruje się saturację (pulsoksymetria) i w przypadkach spadków saturacji dodatkowo podaje się tlen. W trakcie badania bronchoskopowego musi być zapewniony sprzęt do resuscytacji.

Do obejrzenia jamy nosowo-gardłowej używa się także fiberoskopu. Badanie zaś, pozwalające na obejrzenie migdałów, języczka, jamy nosowej i gardłowej, nazywane jest fiberoskopią. Do jego wykonania nie jest potrzebne znieczulenie, gdyż jest bezbolesne i proste. Sonda, kalibru minimalnie większego od wkładu do długopisu, wprowadzana jest przez nos.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia


Public/images/030.jpgDodane: 16-04-2018 01:29

Powrót do pełnej wersji: serwis endoskopów